![Marta Ankiersztejn](/public/upload/pages/thumb2/515d90bf1306a.jpg)
Tym razem głos CHÓRU wymierzony jest w rzeczywistość powszechnego urynkowienia. To ciało/głos społeczeństwa zakleszczonego między terrorem bezrobocia a wymogiem pracy ponad siły. Na scenie staje chór performerów, by wykonać ekstatyczne requiem dla systemu, w którym wolność zmieniła się w technologię władzy. Libretto wykorzystuje wiersze Władysława Broniewskiego, fragmenty przemówień, listów, dziecięcych wyliczanek, które CHÓR zderza z dyskursem filozoficznym, hasłami reklamowymi, socrealistyczna pieśnią i heavy metalem. „Jestem całopalną ofiarą każdego systemu” – pisał o sobie Broniewski, ujawniając dramatyczne napięcie między miażdżącą presją ideologii, a wiarą w siłę poetyckiego słowa, które miało zarazem rewolucjonizować świat i ratować podmiotowość. Jak mówi Marta Górnicka: „REQUIEMASZYNA to esej o relacji języka i władzy. Punktem wyjścia dla tej pracy stał się rytmiczno-robotyczny język wierszy Broniewskiego i jego wstrząsający poetycki życiorys, który zmiksował się w mojej głowie z kampanią reklamową Benettona „Zostań bezrobotnym roku”, Marszem Imperialnym z Gwiezdnych Wojen, dźwiękiem przeżartej rakiem krtani poety. Zależało mi na tym, by obnażyć totalitaryzm współczesnych strategii nadzoru i dyscypliny; mechanizmy, które zmieniają mieszkańców neoliberalnego raju w armię robotników/robotów”.
MARTA GÓRNICKA jest jedną z najciekawszych artystek młodego pokolenia w polskim teatrze. Od 2009 roku współpracuje z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie, gdzie reżyseruje projekt Chór Kobiet – spektakle mające autorską formę teatru chórowego. U podłoża tego – jak nazywa go reżyserka – „nowoczesnego chóru tragicznego” leży krytyczna refleksja nad człowiekiem ograniczanym przez kulturowe, społeczne, czy religijne normy. Premiera pierwszego spektaklu, TU MÓWI CHÓR, odbyła się w 2010 roku. Rok później powstał Magnificat. Requiemaszyna to kolejna, trzecia część cyklu. W działaniach członków chóru język, najskuteczniejsze narzędzie ideologicznej przemocy, jest demonstrowany i przekraczany dzięki pracy głosu, ciała i muzyczności.
koncept, libretto, reżyseria: MARTA GÓRNICKA
partytura: IEN
choreografia: ANNA GODOWSKA
dramaturgia: AGATA ADAMIECKA
scenografia: ROBERT RUMAS
kostiumy: AREK ŚLESIŃSKI
libretto na podstawie tekstów: WŁADYSŁAW BRONIEWSKIwystępują: ANTONI BEKSIAK, JUSTYNA CHABEREK, MACIEJ DUŻYŃSKI, MICHAŁ GŁOWACKI, BARTOSZ GRĘDYSA, MATEUSZ GUDELIS, ANNA JAGŁOWSKA, BORYS JAŹNICKI, EWA KONSTANCIAK, ADAM KONOWALSKI, WIESŁAW KOWALSKI, ZBIGNIEW KOWALSKI, GRZEGORZ KURASZKIEWICZ, PIOTR ANTONI KURJATA, JANUSZ LEŚNIEWSKI, MACIEJ ŁAGODZIŃSKI, KAMILA MICHALSKA, GRZEGORZ MILCZARCZYK, JAKUB MRÓZ, KAMIL PECKA, MAGDA ROMA PRZYBYLSKA, ANNA RĄCZKOWSKA, DOMINIKA STEFAŃSKA, DAWID WAWRYKA, ANNA WODZYŃSKA, ŁUKASZ WÓJCICKI, MARCIN ZARZECZNY
produkcja: Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego
współprodukcja: La Filature – Scène nationale, The Théâtre National de Strasbourg, Le Maillon – Théâtre de Strasbourg, Ringlokschuppen – Mülheim an der Ruhr
premiera: 17.03.2013Producenci dziękują Marii Pijanowskiej-Broniewskiej i Ewie Zawistowskiej za wyrażenie zgody na wykorzystanie w spektaklu tekstów Władysława Broniewskiego.